เลือก Stomacher 400 หรือ 1,250 มล.
เริ่มจากปริมาตรรวมต่อถุง

1. แยกน้ำหนักตัวอย่างออกจากปริมาตรใช้งาน

บันทึกน้ำหนักตัวอย่างและปริมาตรสารเจือจางเป็นคนละรายการ ตัวอย่างอาหารเป็นกรัมไม่เท่ากับปริมาตรเป็นมิลลิลิตรโดยตรง ขนาดชิ้นและรูปร่างยังมีผลต่อพื้นที่ในถุง จึงไม่ควรเลือกเครื่องโดยบวกตัวเลขกรัมกับมิลลิลิตรแล้วถือเป็นความจุจริง

ตัวอย่างเช่น งานที่กำหนดตัวอย่าง 25 กรัมกับสารเจือจาง 225 มล. เป็นข้อมูลตั้งต้นให้ตรวจวิธีทดสอบและถุง ไม่ใช่สูตรที่ใช้ได้กับอาหารทุกชนิดหรือการรับรองว่าเติมถุงได้ถึงความจุเครื่อง

2. ตรวจถุงและพื้นที่ทำงานก่อนเลือกรุ่น

ตรวจช่วงปริมาตรใช้งานของถุง ความเข้ากันได้กับเครื่อง และพื้นที่สำหรับจัดวาง/ปิดถุง ใส่ถุงให้ตรงกลางตามคู่มือ ก่อนพิจารณาว่ารุ่น 400 มล. เพียงพอหรือควรใช้ 1,250 มล.

ความจุของเครื่องไม่ได้แทนความจุใช้งานของถุง ตรวจปริมาตรรวมและข้อกำหนดถุงแยกกัน ตรวจสเปกและไฟเลี้ยงที่ระบุบนเครื่องจริง รวมถึงฉบับคู่มือก่อนใช้งาน

3. รุ่นใหญ่ช่วยลดงานซ้ำในกรณีใด?

เมื่อวิธีทดสอบอนุญาตให้เตรียมตัวอย่างชุดเดิมในถุงใหญ่ขึ้นได้ ความจุ 1,250 มล. อาจลดการแบ่งเตรียมและการถ่ายโอนซ้ำ ช่วยลดจุดสัมผัสที่ต้องควบคุม แต่ไม่รับประกันเวลาหรืออัตราปนเปื้อน และต้องไม่รวมตัวอย่างอิสระเพื่อให้เต็มเครื่อง

ถ้าทุกตัวอย่างใช้ปริมาตรน้อยและต้องแยกถุงอยู่แล้ว เครื่องใหญ่ขึ้นไม่ได้แปลว่าลดจำนวนรอบเสมอไป ให้ดูจุดคอขวดของขั้นตอนจริงควบคู่กัน

ข้อมูล 5 ข้อที่ช่วยเลือกได้ตรงงาน

1. วิธีทดสอบและข้อกำหนดการเตรียมตัวอย่าง
2. น้ำหนักตัวอย่าง ปริมาตรสารเจือจาง และขนาดชิ้น
3. ชนิดถุงและช่วงปริมาตรใช้งานที่ผู้ผลิตถุงระบุ
4. จำนวนตัวอย่างต่อวันและเงื่อนไขที่ต้องทำซ้ำ
5. พื้นที่โต๊ะ แหล่งจ่ายไฟ และความสะดวกในการดูแลเครื่อง

ส่งข้อมูลให้ทีม BNF ประเมินรุ่นและขอใบเสนอราคา →